يك نفر يك فكر هايي مي كند.

يك نفر با خودش  و فكر هايش براي خودش حال مي كند.

آن طرف يك كسي يك فكر هايي مي كند.

آن طرف يكي بد فكر هايي مي كند.

نوع فكر  كردنش يك جوري است اصلن.

نوع حال كردنش يك مدلي است كلن.

مي خواهد همه مانند او فكر كنند.

و او با آنها حال كند.

و تحميل مي كند :

مثل من ، ...

مال من ، ...

براي من ، ....

با من ، ....

و اين " من "  ها روزي يك چيزيشان مي شود.

و اين من ها يك سري  خزعبلات / خضعبلات / خظعبلات / خزعبلاط / ... هستند فقط.

يك نفر يك فكر هايي مي كند.

يك نفر با خودش  و فكر هايش براي خودش حال مي كند.